Jean-Honoré Fragonard - Jutrzenka
Jean-Honoré Fragonard - Zasuwka
Jean-Honoré Fragonard - Wieniec dla ukochanego
Jean-Honoré Fragonard - Miłosna gama
Jean-Honoré Fragonard - Miłosny pościg
Jean-Honoré Fragonard - List miłosny 2
Jean-Honoré Fragonard - Jeroboam
Jean-Honoré Fragonard - List miłosny
Jean-Honoré Fragonard - Na huśtawce
Jean-Honoré Fragonard - Huśtawka 2
Jean-Honoré Fragonard - Wizyta w żłobku
Jean-Honoré Fragonard (ur. 5 kwietnia 1732 w Grasse, zm. 22 sierpnia 1806 w Paryżu) – francuski malarz rokokowy.
Twórczość Fragonarda zaliczana jest do schyłkowej fazy rokoko. Artysta malował lekkie, często frywolne sceny z życia wyższych sfer (fêtes galantes, pełne elegancji i wytworności sceny zabaw czy koncertów dworskich), portrety i dekoracje. Nie stronił również od tematyki mitologicznej.
W odróżnieniu od Bouchera malował pejzaże, przypisując im znaczenie także wtedy, gdy były tłami dla scen rodzajowych – pozostawały w ścisłym związku z akcją kompozycji. Z biegiem czasu pejzaże odgrywały coraz większą rolę w twórczości Fragonarda. Niektóre – jak Huśtawka z 1767 (Wallace Collection, Londyn) – są uznawane za prekursorskie dla impresjonizmu. Charakteryzują się doskonałym wyczuciem roli światła. Z kolei skłonność Fragonarda do fantazjowania sprawiła, że doszukiwano się w jego twórczości zapowiedzi romantyzmu.
Jego obrazy często są zabarwione erotyzmem. Fragonard, inaczej niż Boucher, którego prace są bardzo zmysłowe, dyskretnie zagląda za kulisy miłości, próbuje uchwycić atmosferę intymności. Jeśli tematem obrazu czyni swawolne igraszki, to bardziej sugerując niż pokazując wprost (Huśtawka).
Główną rolę w dziełach Fragonarda odgrywają kobiety, pięknie ubrane damy, czasem przebrane za pasterki. Emanuje z nich ciepło wewnętrzne, czar, obietnica miłości będącej czymś więcej niż tylko powierzchownym kaprysem.