Henri Julien Félix Rousseau, zwany Celnikiem (fr.le Douanier) (ur. 21 maja 1844 w Laval, zm. 2 września 1910 w Paryżu) – francuski malarz naiwny.
Rozpoczął karierę malarską w wieku czterdziestu jeden lat. Wcześniej
był urzędnikiem. Z jego malarstwa najbardziej znane są sceny z dżungli.
Artysta zmarł na gangrenę.
Kariera malarska Rousseau rozpoczęła się w 1885 roku od wystawienia dwóch jego obrazów w paryskim Salon des Champs-Elysées.
Zostały one pocięte przez publiczność i usunięte z wystawy, ale na
artyście nie zrobiło to wrażenia. Poznawał najnowsze tendencje panujące w
malarstwie a w 1886 cztery swoje obrazy wiózł w wózku przez ulice
Paryża, żeby powiesić je na wystawie Salonu Niezależnych, razem z pracami Seurata, Redona i Signaca. W latach następnych wystawiał po kilka obrazów rocznie.
Rousseau zaczął pojawiać się, często nieproszony, na sobotnich przyjęciach wieczornych, organizowanych przez Gauguina, podczas których nawiązywał pomyślne kontakty z osobistościami takimi jak Strindberg, Degas czy Mallarmé. Czasami przynosił skrzypce i dawał krótki koncert.
Henri Julien Félix Rousseau, zwany Celnikiem (fr.le Douanier) (ur. 21 maja 1844 w Laval, zm. 2 września 1910 w Paryżu) – francuski malarz naiwny.
Rozpoczął karierę malarską w wieku czterdziestu jeden lat. Wcześniej
był urzędnikiem. Z jego malarstwa najbardziej znane są sceny z dżungli.
Artysta zmarł na gangrenę.
Kariera malarska Rousseau rozpoczęła się w 1885 roku od wystawienia dwóch jego obrazów w paryskim Salon des Champs-Elysées.
Zostały one pocięte przez publiczność i usunięte z wystawy, ale na
artyście nie zrobiło to wrażenia. Poznawał najnowsze tendencje panujące w
malarstwie a w 1886 cztery swoje obrazy wiózł w wózku przez ulice
Paryża, żeby powiesić je na wystawie Salonu Niezależnych, razem z pracami Seurata, Redona i Signaca. W latach następnych wystawiał po kilka obrazów rocznie.
Rousseau zaczął pojawiać się, często nieproszony, na sobotnich przyjęciach wieczornych, organizowanych przez Gauguina, podczas których nawiązywał pomyślne kontakty z osobistościami takimi jak Strindberg, Degas czy Mallarmé. Czasami przynosił skrzypce i dawał krótki koncert.
Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z bieżącymi ustawieniami przeglądarki. Aby uzyskać więcej informacji na temat celu używania cookies i możliwości zmiany ustawień dotyczących cookies kliknij tutaj: