Henryk Siemiradzki - (Warsztat) przy studni
Henryk Siemiradzki - Chopin w salonie księcia Antoniego Radziwiłła w roku 1829
Henryk Siemiradzki - Z wiatykiem
Henryk Siemiradzki - Fryne na święcie Posejdona w Eleusis
Henryk Siemiradzki - Chrystus błogosławiący dzieci
Henryk Siemiradzki - Niebezpieczna gra
Henryk Siemiradzki - Za Tyberiusza na Capri
Henryk Siemiradzki - Dirce chrześcijańska
Henryk Siemiradzki - Taniec wśród mieczów
Henryk Siemiradzki - Nad źródłem
Henryk Siemiradzki - Pogrzeb wodza Rusów
Henryk Hektor Siemiradzki (ur. 12 października 1843 w Nowobiełgorodzie, zm. 23 sierpnia 1902 w Strzałkowie) – polski malarz, przedstawiciel akademizmu.
Ojciec Henryka był wysokim oficerem armii Imperium Rosyjskiego, jednak dzieci zostały wychowane w tradycji polskiej, katolickiej. Na życzenie ojca ukończył Wydział Matematyczno-Przyrodniczy Uniwersytetu Charkowskiego, uzyskując stopień kandydata nauk przyrodniczych na podstawie dysertacji O instynkcie owadów. Następnie rozpoczął studia malarskie na Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. W 1871 ukończył studia i uzyskał 6-letnie stypendium rządowe. Wyjechał do Monachium, odwiedzając po drodze po raz pierwszy w życiu Kraków. W Monachium spotkał wielu polskich malarzy, a wśród nich Józefa Brandta i Stanisława Witkiewicza.
Był członkiem wielu akademii europejskich. Tematykę swych dzieł czerpał z antyku. Malował monumentalne, teatralne kompozycje. W 1879 r. ofiarował obraz Pochodnie Nerona miastu Kraków jako pierwszy obraz do krakowskiego Muzeum Narodowego. Był autorem wielu obrazów, a także kurtyn Teatru Miejskiego w Krakowie (1894) i Teatru Wielkiego we Lwowie (1900).