Juliusz Kossak - Amazonka: Cecylia Michałowska
Juliusz Kossak - Polscy żołnierze walczący z Rosjanami
Juliusz Kossak - Portret konny Aleksandra Tykla
Juliusz Kossak - Scena z polowania w Radziejowicach
Juliusz Kossak - Aleksander Fredro pod Hanau w 1813
Juliusz Kossak - Dowództwo Wojska Polskiego w czasie powstania listopadowego
Juliusz Kossak - Portret jeźdźca w rogatywce
Juliusz Kossak - Ks.Józef Poniatowski na Szumie ze stada Sanguszki
Juliusz Kossak herbu Kos (ur. 29 października 1824 w Nowym Wiśniczu, zm. 3 lutego 1899 w Krakowie) – polski malarz, rysownik i ilustrator. Specjalizował się w malarstwie historycznym i batalistycznym, ulubionym tematem jego obrazów były konie. Malował małoformatowe dzieła głównie techniką akwarelową. Był jednym z inicjatorów utworzenia w Krakowie Muzeum Narodowego.
Dzieła Juliusza Kossaka to głównie akwarele wielkich rozmiarów o jasnym kolorycie i doskonałej kompozycji, grafiki,
a także ilustracje do książek i czasopism. Wszystkie są dowodem
fascynacji malarza przyrodą, folklorem, obyczajowością. Wychowany w
duchu patriotyzmu, ukształtowany przez romantyzm miał potrzebę
spełnienia misji. Poprzez tematykę swoich obrazów chciał zainteresować Polaków – pozbawionych w okresie rozbiorowym własnej ojczyzny – historią i
przeszłością. Sięgał do tematyki historyczno-rodzajowej – „ku
pokrzepieniu serc”. Uważany jest za twórcę polskiego malarstwa
batalistycznego, mistrza techniki akwarelowej, klasyka malarstwa
literackiego. Ulubionym tematem sztuki Juliusza Kossaka były sceny z
rycerskiej przeszłości Polaków, a wyjątkowe miejsce w jego twórczości
zajmują kompozycje, w których głównym podmiotem jest koń.