Stanisław Wyspiański - Macierzyństwo
Stanisław Wyspiański - Dziewczynka w czerwonej sukience w grochy
Stanisław Wyspiański - Planty o swicie
Stanisław Wyspiański - Portret Honoraty Leszczyńskiej w roli Katarzyny
Stanisław Wyspiański - Pejzaż podmiejski z okolic Paryża
Stanisław Wyspiański - Autoportret
Stanisław Wyspiański - Portret Józia Feldmana
Stanisław Wyspiański - Chochoły
Stanisław Wyspiański - widok z okna pracowni artysty na kopiec Kościuszki
Stanisław Wyspiański - Dziewczynka
Stanisław Wyspiański - Portret panny Sternbachówny
Stanisław Mateusz Ignacy Wyspiański (ur. 15 stycznia 1869 w Krakowie, zm. 28 listopada 1907 tamże) – polski dramaturg, poeta, malarz, grafik, architekt, projektant mebli. Jako pisarz związany z dramatem symbolicznym. Tworzył w epoce Młodej Polski. Bywa nazywany czwartym wieszczem polskim.
Syn Franciszka, rzeźbiarza i fotografika, i Marii z Rogowskich. Matka zmarła, kiedy Stanisław Wyspiański miał siedem lat, a ponieważ ojciec nie potrafił sprawować nad nim odpowiedniej opieki, od 1880 roku wychowywał się u bezdzietnego wujostwa Kazimierza i Joanny (Janiny) Stankiewiczów, traktowany jak ich własne dziecko. Stankiewiczowie byli ludźmi wysokiej kultury, w ich domu bywali m.in. Jan Matejko, Józef Szujski, Karol Estreicher i Władysław Łuszczkiewicz.
W listopadzie 1900 wziął udział w weselu swego przyjaciela Lucjana Rydla w Bronowicach Małych. Na kanwie tego wydarzenia powstało słynne Wesele wydane w roku 1901, które przyniosło Wyspiańskiemu sławę i uznanie.