P. Bruegel - Spis ludności w Betlejem (1610) - Spłata dziesięciny
P. Bruegel - Spis ludności w Betlejem (1566)
Pieter Bruegel - Ślepcy prowadzący ślepców
Pieter Bruegel - Zimowy pejzaż z łyżwiarzami i pułapką na ptaki
Pieter Bruegel - Wino w Dniu Świętego Marcina
Pieter Bruegel - Taniec weselny
Pieter Bruegel - Widok Neapolu
Pieter Bruegel - Walka karnawału z postem
Pieter Bruegel - Upadek zbuntowanych aniołów
Pieter Bruegel (starszy) (wymowa polska [piter brechel]) (ur. ok. 1525 w Broghel koło Bredy, zm. 9 września 1569 w Brukseli) – malarz niderlandzki. Zwano go „Chłopskim” ze względu na tematykę jego obrazów. Zachowały się zapisy wskazujące, że urodził się w Broghel koło Bredy – nie jest jednak jasne, czy chodzi o miasto Breda w Holandii, czy o belgijskie miasto Bree (po łacinie zwane Breda). Od 1559 zaczął pomijać literę „h” w swym nazwisku, podpisując obrazy jako Bruegel.
Podróżował po Włoszech i Francji, po powrocie mieszkał okresowo w Antwerpii, w końcu na stałe osiadł w Brukseli w roku 1563.
W roku 1563 ożenił się z Mayeken, córką swego pierwszego nauczyciela Pietera Coecka. Miał z nią dwóch synów – Pietera Brueghla (zw. Piekielnym) i Jana Brueghla (zw. Aksamitnym). Obaj synowie zostali malarzami, chociaż nie uczyli się od swego ojca (jeden miał 5 lat, a drugi około roku, gdy Pieter starszy zmarł).
Malował przede wszystkim pejzaże,
zapełnione postaciami chłopskimi. Czerpał motywy z
codziennego życia ludu (wesela, uczty, biesiady, kiermasze), z Biblii,
ilustrował przysłowia. Często wskazywany jako pierwszy malarz zachodni
malujący pejzaże dla nich samych, a nie tylko jako tło dla alegorii
religijnych. Malował stylem prostym, nie poddając się dominującej
wówczas modzie włoskiej. Często nawiązywał do stylu Boscha.