Daty jego urodzin i śmierci (obie wypadły w Wielki Piątek) przyczyniły się poniekąd do uznania go przez Giorgio Vasariego za boskiego artystę – boga sztuki. Urodził się w 1483 w mieście Urbino w środkowych Włoszech. Jego rodzicami byli Giovanni Santi, malarz nadworny książęcej rodziny Montefeltro oraz Maria di Ciarla, córka kupca.
Rafael przerósł swoich nauczycieli i w 1504 wyjechał do Florencji, aby podziwiać dzieła Leonarda da Vinci i Michała Anioła. Powstały wtedy znakomite dzieła malarskie dojrzałego już stylu Rafaela jak Madonna w zieleni czy Madonna ze szczygłem. Szybko zyskał ogromną sławę i zaczęli u niego zamawiać usługi artystyczne najwięksi wielmoże Italii.
Już za życia został okrzyknięty geniuszem, po jego śmierci opłakiwali
go w swych wierszach wybitni poeci.
Był człowiekiem bardzo religijnym. Od 1514 należał do Bractwa Ciała
Chrystusowego w Urbino i do tajnego stowarzyszenia ludzi świeckich
Oratorium Boskiej Miłości w Rzymie. Zmarł przedwcześnie po ataku febry w
wieku 37 lat. Zgodnie z życzeniem pochowany został w rzymskim Panteonie. Epitafium wyryte na grobowcu brzmi: "Tu spoczywa Rafael. Bałem się tego, co
niezgłębione, pokonałem zwyczajne, wielkim równy, tylko śmiertelne
zmarło ze mną". Madonnę nad grobem wyrzeźbił Lorenzo Lotto.
Daty jego urodzin i śmierci (obie wypadły w Wielki Piątek) przyczyniły się poniekąd do uznania go przez Giorgio Vasariego za boskiego artystę – boga sztuki. Urodził się w 1483 w mieście Urbino w środkowych Włoszech. Jego rodzicami byli Giovanni Santi, malarz nadworny książęcej rodziny Montefeltro oraz Maria di Ciarla, córka kupca.
Rafael przerósł swoich nauczycieli i w 1504 wyjechał do Florencji, aby podziwiać dzieła Leonarda da Vinci i Michała Anioła. Powstały wtedy znakomite dzieła malarskie dojrzałego już stylu Rafaela jak Madonna w zieleni czy Madonna ze szczygłem. Szybko zyskał ogromną sławę i zaczęli u niego zamawiać usługi artystyczne najwięksi wielmoże Italii.
Już za życia został okrzyknięty geniuszem, po jego śmierci opłakiwali
go w swych wierszach wybitni poeci.
Był człowiekiem bardzo religijnym. Od 1514 należał do Bractwa Ciała
Chrystusowego w Urbino i do tajnego stowarzyszenia ludzi świeckich
Oratorium Boskiej Miłości w Rzymie. Zmarł przedwcześnie po ataku febry w
wieku 37 lat. Zgodnie z życzeniem pochowany został w rzymskim Panteonie. Epitafium wyryte na grobowcu brzmi: "Tu spoczywa Rafael. Bałem się tego, co
niezgłębione, pokonałem zwyczajne, wielkim równy, tylko śmiertelne
zmarło ze mną". Madonnę nad grobem wyrzeźbił Lorenzo Lotto.
Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z bieżącymi ustawieniami przeglądarki. Aby uzyskać więcej informacji na temat celu używania cookies i możliwości zmiany ustawień dotyczących cookies kliknij tutaj: