Daty jego urodzin i śmierci (obie wypadły w Wielki Piątek) przyczyniły się poniekąd do uznania go przez Giorgio Vasariego za boskiego artystę – boga sztuki. Urodził się w 1483 w mieście Urbino w środkowych Włoszech. Jego rodzicami byli Giovanni Santi, malarz nadworny książęcej rodziny Montefeltro oraz Maria di Ciarla, córka kupca.
Rafael przerósł swoich nauczycieli i w 1504 wyjechał do Florencji, aby podziwiać dzieła Leonarda da Vinci i Michała Anioła. Powstały wtedy znakomite dzieła malarskie dojrzałego już stylu Rafaela jak Madonna w zieleni czy Madonna ze szczygłem. Szybko zyskał ogromną sławę i zaczęli u niego zamawiać usługi artystyczne najwięksi wielmoże Italii.
Już za życia został okrzyknięty geniuszem, po jego śmierci opłakiwali
go w swych wierszach wybitni poeci.
Był człowiekiem bardzo religijnym. Od 1514 należał do Bractwa Ciała
Chrystusowego w Urbino i do tajnego stowarzyszenia ludzi świeckich
Oratorium Boskiej Miłości w Rzymie. Zmarł przedwcześnie po ataku febry w
wieku 37 lat. Zgodnie z życzeniem pochowany został w rzymskim Panteonie. Epitafium wyryte na grobowcu brzmi: "Tu spoczywa Rafael. Bałem się tego, co
niezgłębione, pokonałem zwyczajne, wielkim równy, tylko śmiertelne
zmarło ze mną". Madonnę nad grobem wyrzeźbił Lorenzo Lotto.
Daty jego urodzin i śmierci (obie wypadły w Wielki Piątek) przyczyniły się poniekąd do uznania go przez Giorgio Vasariego za boskiego artystę – boga sztuki. Urodził się w 1483 w mieście Urbino w środkowych Włoszech. Jego rodzicami byli Giovanni Santi, malarz nadworny książęcej rodziny Montefeltro oraz Maria di Ciarla, córka kupca.
Rafael przerósł swoich nauczycieli i w 1504 wyjechał do Florencji, aby podziwiać dzieła Leonarda da Vinci i Michała Anioła. Powstały wtedy znakomite dzieła malarskie dojrzałego już stylu Rafaela jak Madonna w zieleni czy Madonna ze szczygłem. Szybko zyskał ogromną sławę i zaczęli u niego zamawiać usługi artystyczne najwięksi wielmoże Italii.
Już za życia został okrzyknięty geniuszem, po jego śmierci opłakiwali
go w swych wierszach wybitni poeci.
Był człowiekiem bardzo religijnym. Od 1514 należał do Bractwa Ciała
Chrystusowego w Urbino i do tajnego stowarzyszenia ludzi świeckich
Oratorium Boskiej Miłości w Rzymie. Zmarł przedwcześnie po ataku febry w
wieku 37 lat. Zgodnie z życzeniem pochowany został w rzymskim Panteonie. Epitafium wyryte na grobowcu brzmi: "Tu spoczywa Rafael. Bałem się tego, co
niezgłębione, pokonałem zwyczajne, wielkim równy, tylko śmiertelne
zmarło ze mną". Madonnę nad grobem wyrzeźbił Lorenzo Lotto.